OTF، فونت OpenType

چه زمانی از OTF استفاده کنیم

ادوبی و مایکروسافت در سال ۱۹۹۶ OpenType را به‌عنوان جانشینی یکپارچه برای دو استاندارد رقیب، یعنی TrueType و پست‌اسکریپت Type 1، معرفی کردند. نخستین فونت‌های OpenType که گسترده منتشر شدند در سال ۲۰۰۰ همراه با برنامه فونت‌های متن‌باز ادوبی عرضه شدند. نکته مهم اینکه OTF سقف کدگذاری را تا یونیکد کامل بالا برد و جدول‌های قدرتمند GSUB و GPOS را افزود که به یک فونت اجازه می‌دهند برای بافت‌های نوشتاری مختلف، شکل‌های متفاوتی از یک حرف ارائه کند. تا اواخر دهه ۲۰۰۰ همه ریخته‌گری‌های بزرگ، Adobe، Hoefler & Co، Monotype، Linotype و FontShop، کتابخانه‌های خود را به OpenType منتقل کرده بودند. امروز OTF قالبی است که صنعت تایپوگرافی عملاً برای آن طراحی می‌کند؛ قالب‌های پایین‌دستی مانند .woff، .woff2 و .ttf معمولاً خروجی‌هایی از یک فایل اصلی OpenType هستند. یک نکته قابل‌توجه: هرچند OpenType رسماً به نوع طرح وابسته نیست، در عمل فایل‌های OTF تقریباً همیشه خطوط بزیه درجه سوم را در جدول CFF دارند و فایل‌های TTF خطوط بزیه درجه دوم را در جدول glyf؛ ساختار یکسان است، اما دو قرارداد هندسی متفاوت وجود دارد که هر ابزار فونت باید جداگانه از پس آن‌ها بربیاید.

• تایپوگرافی حرفه‌ای در چاپ، نشریات و طراحی برند
• اسناد چندخطی و چندزبانه که به قابلیت‌های چیدمان OpenType نیاز دارند
• Adobe Creative Suite، Affinity، Sketch، Figma و ابزارهای طراحی مشابه
• توزیع حروف طراحی‌شده خودتان با مجوز رومیزی