مبدل رایگان HTML به PDF

معمولاً به این دلیل که فایل HTML به فایل‌هایی ارجاع می‌دهد که همراه آن بارگذاری نشده‌اند. شیوه‌نامه‌ها، تصاویر و فونت‌ها به‌طور معمول فایل‌های جداگانه‌ای هستند که با مسیر پیوند شده‌اند و یک فایل .html تنها فقط همین پیوندها را دارد. منابعی که با نشانی کامل و عمومی وب آدرس‌دهی شده‌اند، نسبت به مسیرهای نسبی بخت بیشتری برای بارگیری دارند. قرار دادن CSS درون خود فایل و جاسازی تصاویر به‌صورت data URI از این مشکل جلوگیری می‌کند.

معمولاً بله. پیوندهای استاندارد به نشانی‌های وب به‌طور معمول به‌صورت پیوندهای قابل کلیک (link annotation) به PDF منتقل می‌شوند و متن قابل انتخاب می‌ماند. پیوندهایی که به JavaScript وابسته‌اند، مانند دکمه‌هایی که منویی را باز می‌کنند یا محتوای بیشتری بار می‌کنند، کاری انجام نمی‌دهند و پیوندهای نسبی که به فایل‌های محلی دیگر اشاره می‌کردند دیگر به جایی نمی‌رسند.

خیر، PDF ساخته‌شده از صفحهٔ وب یک تصویر لحظه‌ای ایستا است. اسکریپت‌ها درون آن اجرا نمی‌شوند، ویدیو و صدای جاسازی‌شده در بهترین حالت به‌صورت یک فریم ثابت یا یک کادر خالی دیده می‌شوند و فیلدهای فرم عموماً به شکل‌های سادهٔ ترسیم‌شده تبدیل می‌شوند، نه ورودی‌های قابل پر کردن. فقط همان چیزی نگه داشته می‌شود که در لحظهٔ رندر دیده می‌شد.

شکست صفحه‌ها را CSS درون خود HTML تعیین می‌کند. ویژگی‌هایی مانند break-before، break-after و break-inside (یا معادل‌های قدیمی‌تر page-break)، به‌همراه یک قاعدهٔ @page برای اندازه و حاشیه‌ها، به موتور رندر می‌گویند صفحه‌ها کجا می‌توانند جدا شوند. پشتیبانی میان موتورهای رندر متفاوت است، پس پیش از تکیه بر یک چیدمان دقیق، با فایل خودتان آزمایش کنید.

ایده همان است و نتیجه‌ها اغلب نزدیک‌اند، اما یکسان نیستند. هر دو نشانه‌گذاری را رندر و صفحه‌بندی می‌کنند. مرورگری که یک صفحهٔ زنده را چاپ می‌کند همهٔ منابع را از پیش بار کرده و نشست ورود شما را هم دارد، در حالی که فایل تبدیل‌شده فقط چیزی را دارد که HTML در خود دارد یا می‌تواند به آن دسترسی پیدا کند و موتورهای مختلف فاصله‌گذاری متن را کمی متفاوت انجام می‌دهند.

می‌توانید، اما نشانه‌گذاری اصلی را پس نمی‌گیرید. PDF ثبت می‌کند که هر نویسه و تصویر کجای صفحه قرار دارد، نه عنوان‌ها، بندها یا چیدمان واکنش‌گرا را، پس مبدل ناچار است ساختار را حدس بزند. اگر انتظار دارید محتوا را دوباره ویرایش کنید، HTML مبدأ را نگه دارید و PDF را نسخهٔ خروجی در نظر بگیرید.