مبدل رایگان AVI به MP4

بیشتر وقت‌ها دستگاه برای کدک درون فایل دیکودر ندارد، نه برای خود AVI. AVI فقط یک پوشش است و محتوای معمول آن (DivX، Xvid، Motion JPEG، DV) قالب‌هایی است که گوشی‌ها، مرورگرها و بسیاری از تلویزیون‌های هوشمند کنار گذاشته‌اند یا هرگز پشتیبانی نکرده‌اند. تبدیل، این‌ها را با H.264 و AAC جایگزین می‌کند که تقریباً همهٔ سخت‌افزارهای امروزی رمزگشایی می‌کنند.

در بیشتر موارد اندکی، چون تصویر رمزگشایی و با کدک دیگری دوباره فشرده می‌شود. با حجم خروجی معقول، تفاوت به‌سختی دیده می‌شود، زیرا H.264 از کدک‌هایی که فایل‌های AVI معمولاً به کار می‌برند بسیار کارآمدتر است. چیزی که به دست نمی‌آورید بهبود است: تاری و آرتیفکت‌های فایل اصلی باقی می‌مانند.

معمولاً بله و میزان صرفه‌جویی به کدک اولیه بستگی دارد. فایل‌های DV دوربین فیلم‌برداری و Motion JPEG بسیار کوچک می‌شوند، اغلب تا یک‌دهم حجمشان یا کمتر. فایل AVI که از پیش با DivX یا Xvid فشرده شده نسبتاً کم‌حجم است، پس کاهش اندک خواهد بود و اگر کدگذاری جدید کیفیت بالاتری را هدف بگیرد حتی ممکن است کمی بزرگ‌تر شود.

به‌ندرت به شکلی که به کار بیاید. کپی دست‌نخوردهٔ جریان‌ها فقط وقتی جواب می‌دهد که AVI از قضا ویدیو و صدایی داشته باشد که MP4 می‌پذیرد و محتوای رایج DivX یا Xvid، با اینکه از نظر فنی ویدیوی MPEG-4 است، همچنان از سوی بسیاری از پخش‌کننده‌های MP4 رد می‌شود. برای پخش قابل اتکا، ویدیو عموماً باید با H.264 دوباره کدگذاری شود.

این خط‌ها همان درهم‌بافتگی (interlacing) ضبط اصلی است. دوربین‌های فیلم‌برداری DV و ضبط‌های تلویزیونی هر فریم را به‌صورت دو فیلد ذخیره می‌کردند که با فاصلهٔ کسری از ثانیه گرفته شده بودند و تلویزیون‌های لامپی قدیمی آن‌ها را به‌طور طبیعی در هم می‌آمیختند. روی صفحه‌نمایش progressive، هر جا چیزی حرکت کند فیلدها به‌صورت الگوی شانه‌ای دیده می‌شوند. عمل deinterlace آن را برطرف می‌کند، به بهای مقداری از وضوح عمودی.

به‌عنوان نسخهٔ اصلی بله، به‌عنوان قالب روزمره نه. اگر AVI دست‌نخورده یک ضبط نسل اول است آن را نگه دارید، چون هر کدگذاری دوباره اندکی افت دارد و ممکن است بعدها تبدیل بهتری ممکن شود. برای تماشا، اشتراک و بارگذاری، MP4 انتخاب عملی است، چون پشتیبانی از کدک‌های AVI با هر دستگاه تازه کمتر می‌شود.