نقشهٔ صفحه‌ها · ۱۳ صفحه

نوشته‌شده برای: خوانندگان عمومی و دوستداران عکاسی

1. 1

   وویجر، ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۰: دو کاوشگر و سیاره‌های بیرونی

   • دو کاوشگر وویجر در ۱۹۷۷ پرتاب شدند تا سیاره‌های بیرونی را از نزدیک ببینند.
   • این جستار تصویری سفر آن‌ها را از مشتری تا نپتون و نگاه واپسین ۱۹۹۰ دنبال می‌کند.
   • همهٔ تصویرها از روی نسخه‌های اصلی ناسا/جی‌پی‌ال با خط و شکل بازکشیده شده‌اند.
2. 2

   پرتاب در ۱۹۷۷، و گذر نزدیک از چهار سیارهٔ غول‌پیکر

   • وویجر ۲ و وویجر ۱ هر دو در سال ۱۹۷۷ پرتاب شدند.
   • وویجر ۱ از مشتری گذشت و وویجر ۲ از مشتری، زحل، اورانوس و نپتون.
   • نمودار نزدیک‌ترین فاصلهٔ هر گذر را از مرکز سیاره نشان می‌دهد.
   • ارقام از شرح مأموریت وویجر در سامانهٔ داده‌های سیاره‌ای ناسا آمده‌اند.

   نمودار میله‌ای: نزدیک‌ترین گذر وویجر از هر سیارهٔ غول‌پیکر، فاصله از مرکز سیاره. منبع: Voyager Mission Description · بررسی‌شده در 2026-10-10

3. 3

   لکهٔ سرخ بزرگ مشتری از نزدیک، ۱۹۷۹

   • وویجر ۱ در مارس ۱۹۷۹ به مشتری رسید.
   • لکهٔ سرخ بزرگ توفانی پهن‌تر از زمین است که پادساعتگرد می‌چرخد.
   • قاب‌های نزدیک‌شدن، وقتی پشت هم پخش شدند، جریان ابرها را به دور لکه نشان دادند.
4. 4

   آتشفشان‌های فعال آیو، نخستین آتشفشان‌های دیده‌شده بیرون از زمین

   • در مارس ۱۹۷۹ لیندا مورابیتو، مهندس ناوبری جی‌پی‌ال، ستونی را بر لبهٔ آیو دید.
   • این نخستین آتشفشان فعالی بود که بیرون از زمین دیده شد.
   • گرانش مشتری آیو را ورز می‌دهد و درونش را گرم می‌کند.
   • هیچ جهان شناخته‌شده‌ای از آیو آتشفشانی‌تر نیست.
5. 5

   حلقه‌های زحل، شکافته به حلقه‌های باریک

   • وویجر ۱ در نوامبر ۱۹۸۰ و وویجر ۲ در اوت ۱۹۸۱ از زحل گذشتند.
   • حلقه‌هایی که از زمین چند نوار پهن به نظر می‌رسند، به حلقه‌های باریک فراوانی شکافته شدند.
   • «پره»های شعاعیِ جابه‌جاشونده روی حلقهٔ B دیده شدند.
   • حلقهٔ باریک F بافته به نظر می‌رسید.
6. 6

   مه‌دود نارنجی که سطح تیتان را پنهان می‌کند

   • وویجر ۱ در نوامبر ۱۹۸۰ از نزدیکی تیتان، بزرگ‌ترین قمر زحل، گذشت.
   • جوّی غلیظ و سرشار از نیتروژن و مه‌دودی نارنجی سطح را کاملاً پنهان می‌کرد.
   • این گذر نزدیک، وویجر ۱ را از صفحهٔ سیاره‌ها بیرون برد و سفر سیاره‌ای‌اش پایان یافت.
   • سطح تیتان تا فرود کاوشگر هویگنس در ژانویهٔ ۲۰۰۵ ناپیدا ماند.
7. 7

   اورانوس، خوابیده بر پهلو، ۱۹۸۶

   • وویجر ۲ در ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۸۶ از کنار اورانوس گذشت و هنوز تنها بازدیدکنندهٔ آن است.
   • اورانوس بر پهلو می‌چرخد؛ هر قطب چند دهه روشنایی و سپس چند دهه تاریکی دارد.
   • متان در جوّ بالایی نور سرخ را جذب می‌کند و سیاره را آبی‌سبز نشان می‌دهد.
   • قمر میراندا وصله‌پینه‌ای درهم از صخره‌ها و شیارها را نشان داد.
8. 8

   لکهٔ تاریک بزرگ نپتون، ۱۹۸۹

   • وویجر ۲ در ۲۵ اوت ۱۹۸۹ از کنار نپتون گذشت؛ آخرین سیارهٔ سفرش.
   • کاوشگر توفانی تاریک و بزرگ را در ابرهای نیمکرهٔ جنوبی دنبال کرد.
   • بادهای نپتون تندترین بادهایی است که روی سیاره‌ای اندازه گرفته شده.
   • در ۱۹۹۴ تلسکوپ فضایی هابل دید که لکه از میان رفته است.
9. 9

   صفحهٔ طلایی: صداها و تصویرهای زمین بر عرشه

   • روی هر کاوشگر صفحه‌ای از مس روکش‌شده با طلا نصب شده است.
   • درودهای گفتاری به زبان‌های بسیار و موسیقی از فرهنگ‌ها و دوره‌های گوناگون در آن است.
   • صداهای زمین مانند موج، باد، آواز پرندگان و تپش قلب نیز ثبت شده‌اند.
   • تصویرها به‌صورت سیگنال در شیارها ذخیره شده‌اند و جلد، شیوهٔ پخش را نشان می‌دهد.
   • محتوا را کمیته‌ای به ریاست کارل سیگن برگزید.
10. 10

    پرترهٔ خانوادگی منظومهٔ شمسی در ۱۹۹۰

    • در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۹۰ وویجر ۱ رو به خورشید برگشت و از منظومه عکس گرفت.
    • شش سیاره در یک موزاییک ثبت شدند: زهره، زمین، مشتری، زحل، اورانوس و نپتون.
    • عطارد بیش از حد به خورشید نزدیک بود، مریخ در تابش گم شد و پلوتو بسیار کم‌نور بود.
    • این‌ها آخرین تصویرهایی بود که وویجر ۱ گرفت.
11. 11

    زمین، نقطه‌ای آبی و کم‌رنگ

    • در همان رشته‌تصویر ۱۹۹۰، زمین ذره‌ای کوچک‌تر از یک پیکسل بود.
    • این ذره در پرتویی از نور پراکندهٔ خورشید افتاده بود.
    • کارل سیگن برای گرفتن این تصویر پافشاری کرده بود.
    • سیگن در ۱۹۹۴ کتابی با نام «نقطهٔ آبی کم‌رنگ» منتشر کرد.
12. 12

    هنوز در حال ارسال سیگنال از فضای میان‌ستاره‌ای

    • وویجر ۱ در ۲۵ اوت ۲۰۱۲ از هلیوپوز، مرز حباب خورشید، گذشت.
    • وویجر ۲ در ۵ نوامبر ۲۰۱۸ به دنبال آن وارد فضای میان‌ستاره‌ای شد.
    • هر دو کاوشگر هنوز با شبکهٔ فضای ژرف ناسا ارتباط رادیویی دارند.
    • توان پلوتونیومی آن‌ها هر سال کم می‌شود و ابزارها یکی‌یکی خاموش می‌شوند.
13. 13

    تصویرها و دانسته‌های مأموریت از کجا آمده‌اند

    • تصویرها و متن مأموریت از ناسا/جی‌پی‌ال‌اند؛ اثر دولت آمریکا و در مالکیت عمومی.
    • همهٔ تصویرهای این ارائه با شکل‌ها بازکشیده شده‌اند، نه بازتولید.
    • ارقام نزدیک‌ترین گذر در صفحهٔ ۲ از سامانهٔ داده‌های سیاره‌ای ناسا آمده‌اند.
    • متن، نوشتهٔ اصلی همین ارائه است و با مجوز CC0 منتشر می‌شود.
    • عکس‌های واقعی را در فوتوژورنال ناسا ببینید؛ استفاده از آن‌ها آزاد است.